تنگِ غروب

این سو وآن سوی خونه ، تنهایی ام  را می کشم.پرده ها کنارندخورشید خانم حاضره پررنگ..

دلتنگ حضوری ام  زمانهاست که نیست…جویای آنی ام که سراغی ندارمش…

تاکمی دیگر چه خواهم کرد آیا خواهم رفت ؟؟

حسم امـــروزتقویم را تایید می کنه :غروب جمعه!