نزدیک به دوساله که کویت پس زمینه روزگارم را تصویرمی کنه.تابحال آنچه خودم شاهدِناباور آن بوده ام مسئله امینت شهری اینجاست.بیشترپارکینگ ها جلوی خونه ها وبدون دروپیکر! بارهاشده توی ماشین،لپ تاپ،دوربین DSLRباتمام بندوبساط اش،لباس های که باید به لاندری می رفتند و…… یه شب توی ماشین پارک شده ،مونده.بدون اینکه حتی کسی ازکنارشون ردشده باشه!!
بارهاشده درورودی خانه قفل نبوده وشده که کیف ام را توی کلاس رهاکرده ام برای آوردن چای یا قهوه،واقعاً تحسین برانگیزاست این امنیت وطیب خاطری.
توی فروشگاه هم وقتی کیفم توی ترالی رهاست(گاهی بازیپ باز) تامثلاً میوه یا سبزی جداکنم درعین شلوغی ،بازهم نه گوشه چشمِ ناپاکی!
یکی از استادان دانشگاه کویت که برتیش هست اینو با تعجب عمیق می گفت که دانشجوها کیف شون که مملواز پول وموبایل آخرین ورژن وiPodوعینک های برند و…هست همینطوری توی کلاس رها می کنند ومی روند برای break.
ومن علاوه براین ،طیب خاطرساز دیگری را هم سراغ دارم همون آبی مانای خلیج فارس:
Dec/13/2008 در t 8:48 ب.ظ
همیشه خاطرت آسوده باشد
Dec/15/2008 در t 9:23 ق.ظ
به قول قدیمیا کویته دیگه
Dec/17/2008 در t 11:17 ق.ظ
اتفاقي اينجا پيدا كردم :)
از اين پست خيلي خوشم اومد:)