یـــــــــلدای مهر

 من وحجم  تنهایی ام ،به شب یلدای مهــــــــر، حضرت حافظ رابه گفتمان می گیریم:

شب تنهاییم درقصدجان بود        خیالش لطف های بیکران کرد         

این انار ِمصری به تعجب ،دلش می شکند : چه گاهی است امشب همه جا سرخ آذین است! سنجد وسیب به کنارش از غیبت ازگیل شاکی اند) : هندوانـــه هم همینطور!

صبا گرچاره داری وقت وقت است       که درداشتیاقم قصد جان کرد          

نیازگویانم وبارانی …… شادمانی هاتان ای مردمانم  یلدایی