فـــروغ ِ بی فرود

باواژگانی فروزان ، ایمانم آرامش ام منبسط تر می شود….  اینهارا می گویم :

ازاین دست تنویر های جان وایمان بسیار، کــــــــه من زیاد نمی دانم.

خانه خلق وخـــــــــدا

بااینکه بیش از دوهفته از آن وحی ستان ِ ابراهیم آباد ، آمده ام هم چنان ازحال و هوای ِ معطر ِ محمدی اش ،پیمانه پیمانه نوشانم… وبی خــــــــــــودم بی خــــــــــــود….

همه جا زمــــــــــزم ِ اسماعیلی  … وتقسیم اراضی برای نساء ورجال … واین رجال بی اعتنا

ونگاهی به دستهای صعودونزول کنندگان جبل النــــــــــــور وغار حراء

وطلـــــــــــوع زیبای مهر بعداز آن خلوت ِ بی تکرار ِ حـــــــــــراء در نیمه شب مهتابی

وبــــــــــــازگشت …..به امیـــــــــــــــد تعمیر ِ دوباره ی چگــــــونه زیستن

اینجارا بسته اند….

دوباره اینجام…

راه را بسته اند؟!!بایست گردنه vpn را دوربزنم تا که به یادداشتـــهام برسم….

دلم تنگ بود برای شماها…