دو روزه که خانه به کلینیک خانوادگی تغییر کاربری داده ، نوبت به نوبت! از دیشب تا الان منم افتاده به استخوان درد و تب ولرز …اشتها به کل تعطیل همانطور دید وبازدید عیـــــــــد …

الهی کسی به درد و بستر نباشــــــــد “آمیــــــــن “…

خیلی وقت بود پاکی و شب های هم زمانی با او ، از روتین ماهها وسالهایم خارج شده اند. خیلی ماهها بود که ندیده بودمش ولی این نازنین همیشه سراغم را داشت ودغدغه احوال وخاندانم را  … امـــــــــروز با او و خانواده عزیزش ، یک شب ِ پاییزی جاده چالوس را با سوز ودود و آتش  و در راه برگشت ، با جاده ای ندرتا خلوت وخوب به خاطره ها افزودیم.

ســــــــــــرور ِ گذشتن از ابراهیم ِ نفس و تسلیم نجیبانه اسماعیل به اراده عشق

عیــــــــــد الاضحی ، عیـــــــــد قربان  مبارک تان باد !.

امروز به چلـــــــــه نشینی بهارم ، دور وبرم از فروغ ِ  عزیزانم واو که هیچ گاه مرا از رحمت اش دور نداشته تابنده است و امید بخش…

لحظات ِ منتظری ومعذبی درکنار خانواده ای دنیادیده و پراز نکته واندرز ، گوشه ای ازخاطرات سفر به سمتی دیگر ِ خلیج فارس شد.

بناچار طولانی شد و ناتمام باقی ماند . دوباره کی برفتن ؟

اگرباچشمان خودندیده بودم بی قیدومسئولیتی را هرگز چنین ملموس وتکان دهنده نمیشد.

ایستادن ملیت ها ورنگها چه زن وچه مرد زیرسایه بان وتوی پارک کوچک ِ مرکز تجاری درهوای گرم وشرجی …این آغاز خوشامدگویی  و خیال پردازی ها ومدینه فاضله دانستن اش عجب تحمیق مزمنی است.

با کلی برنامه ودردسر وهزینه از هرجا وبهردلیل به این سفارت آمدی به این کشورکوچک ! وبه موقع هم آمدی ، چندتایی مانده به تو ، اعلام میشه برچسب ها تمام شدند بروید دو روزدیگر بیایید… به همین زَنَندگی ! …واعتراض ها و حرفها … مردک ِ گیشه دار ته رسیدها را برای اثبات راستگویی اش بالامی بردوشماره تلفنی که تداعی ِ رویش ِ علف به گوش تـــــــــــــــو…

چه رویاها وخیال های عبث ،که این کشور را پردیس فاضله می دانند..

مهم ترین لحظه هامـــــــو با تـــــــو گفتم و سر کردم .برای همه وقت بودن ات درکنارم ، برای انگیزه سازی ها و دلگرمی هات ، برای مهربانی ِ بی کم و کاست برای گنجینه داری مگـــــــوهام ، ممنونم….

دور شدن از مکان تــــــــــو همان سنگینی همان غربت است که عن قریب ، مشمول اش خواهم شــــــــد…

دانه دانه  حجم ِ چمدان تنگ تر میشه . ترافیک کارها به همه ساعات نفوذ دارد  ناجوانمردانه   . خوراک وخواب همکاری دارند وازخودگذشتگی !

به روز شماری افتاده اند ماههای سخت گذر ِ انتظار ، انگشتان اندکی هنوز نوبت ایستادند…

چه راه دوری ! دور از این سرزمین …

گوشه ای از وجودم به بند ِ دلهره قفل میشود .خودم را به هرسوی اشتغال پرت می کنم .. فایده اش بی دوام است .. چیزهایی را باید جمع کنم اما اضطراب ِ سمج ، نمی گذارد… خیلی زود از سمت ِ  آشنایی ها و تعلقات می کوچم ..خیلی زود آبی هایی را از بالا می گذرم ….چیزی نمانده…

 می گویند : خاک اینجا دامن گیره اما این مسافرسالهاست که دامنگیر آب وگل اش شده :

کیش ،شاه گوهــر ِ  خلیج فارس اینچنین دردل ِ سبز آبی اش نشسته

آب گوارایی که مردم را نوشانید ازاین قنات می رفت فسیل ها ومرجان ها می گویند

..پاکی ِ سرکشیده به آسمان را، مردمی چنــد ،محرم ِ راز خود کرده اند و گره ای به نیاز

شهر همه ساعت زنده  وفعال

با شکوه وآرام ، حیات را ادامه می دهد این شروع ِشگفت